۴ الزام راهبردی اقتصاد ایران در جنگ

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ اقتصاد ایران در شرایط کنونی و در سایه تداوم تهدیدات علیه کشورمان، شرایط خاصی تجربه می کند. به اعتراف مارک روبیو وزیر امور خارجه آمریکا، دشمنان در جریان جنگ رمضان با هدف قرار دادن مراکز تولیدی و اقتصادی ایران به دنبال ضربه زدن و نابودی معاش مردم بودند. اکنون نیز تداوم محاصره دریایی ایران هدفی جز ضربه زدن به مردم ندارد و قصد دارند کشورمان را به نقطه تسلیم بکشانند. 

بخش تولید موتور پیشران و محرک اقتصادِ هر کشوری است

با وجود این، تجربیات متعدد تاریخی اثبات کرده اند تاب آوری اقتصادی ایران بالاست و کشورمان از ظرفیت‌های زیادی برای هضم خصومت‌ورزی ها و ارائه راهکارهای هوشمندانه برای عبور از شرایط سخت دارد. از این رو، به نظر می‌آید اقتصاد ایران در شرایط کنونی که تداوم وضعیت جنگی است، بایستی چهار الزام راهبردی را مدنظر داشته باشد:

نخست، اینکه بخش تولید موتور پیشران و محرک اقتصادِ هر کشوری است. دشمنان در جریان جنگ تحمیلی سوم و حتی هم‌اکنون به شیوه‌های مختلف سعی دارند به این بخش مهم اقتصاد ایران ضربه بزنند. دولت باید فعالانه وارد میدان شود و مطابق با وضعیت جاری، ابتکارهایی را در حمایت از بخش تولید اجرایی کند. 

تقریباً اغلب فعالان بخش تولید کشورمان تأکید دارند باید از آن‌ها حمایت تسهیلاتی شود. آن‌هایی که طلبکار هستند نیز تأکید می کنند اگر دولت بخشی از بدهی خود را تسویه کند، این موضوع در بقای کسب و کارشان بسیار مؤثر است. 

سرمایه در گردش برای فعالان بخش تولید موضوع بسیار مهمی است و نقشی شبیه به خون در رگ‌ها دارد. اگر این موضوع از مغفول بماند، تردیدی نیست تبعات به شدت منفی آن دامن‌گیر اقتصاد ایران و مردم خواهد شد. تنها در یک مورد باید توجه کرد، وقتی سرمایه در گردش فعالان بخش تولید آسیب می بیند، به ناچار رو به کاهش هزینه های تولید و به‌ویژه تعدیل نیرو می آورند. موضوعی که در وضعیت کنونی، آسیب جدی به ایران و مردم کشورمان است. 

دوم، اینکه روندهای زمانبرِ بوروکراتیک همچنان در اقتصاد ایران ایجاد مشکل می کنند. وقتی شرایط خاصی حاکم و نیاز به بهره وری حداکثری بخش های مختلف اقتصادی است، باید تا جای ممکن بوروکراسی‌های زمانبر را کنار گذاشت و تسهیل فعالیت های فعالان بخش های مختلف اقتصادی را در اولویت قرار داد. 

در شرایط جنگی و به طور خاص افزایش تروریسم اقتصادی علیه ایران، باید تا جای ممکن ظرفیت های کشور را فعال و آن‌ها را برای تقویت بنیان های قدرت ایران بسیج کرد. اینکه همچنان شاهد باشیم در داخل، مشکلاتی نظیر روندهای زمانبر بوروکراتیک، برای فعالان اقتصادی ایجاد مانع و مشکل می کنند، پذیرفتنی نیست. 

سوم، اینکه در پی جنگ افروزی های اخیر علیه ایران، گرچه شاهد گران شدن بسیاری از کالاها و خدمات بوده ایم، ولی سطح عمومی درآمدها به تناسب گرانی ها رشد نکرده است. همین موضوع بر استانداردهای زندگی مردم کشورمان اثر مستقیم داشته است. از این رو، انتظار می رود درباره اقداماتی نظیر تقویت مبلغ کالابرگ و دیگر اشکال حمایت اقتصادی از مردم، فعال‌تر و سریع‌تر از قبل رفتار شود. 

یکی از دستورکارهای محوری دشمنان در جنگ افروزی علیه ایران، به اوج رساندن فشارهای اقتصادی علیه مردم کشورمان و واداشتن ایران به تسلیم است. 

از این رو، هرچه بتوان در حوزه اقتصادی به مردم خدمت کرد و اضطراب اقتصادی آن‌ها را کاهش داد، هم طرح های دشمنان را خنثی و هم بنیان های وحدت و انسجام ملی را در کشورمان مستحکم‌تر می کند.

در این راستا، افزایش نظارت ها بر بازار و برخورد با فرصت‌طلبان و سودجویان می تواند بسیار مؤثر باشد. 

حکمرانی اقتصادی ایران با فعال سازی تمامی ظرفیت ها، بایستی چشم اندازهای روشنی را از منظر اقتصادی پیش روی مردم کشورمان قرار دهد

چهارم، اینکه عرصه حکمرانی اقتصادی در ایران به معنای واقعی کلمه در وضعیت کنونی باید آرایش جنگی بگیرد. بسیاری از صاحب نظران اقتصادی این نقد را مطرح کرده اند که اقتصاد ایران، جهت گیری‌های متناسب با شرایط جنگی ندارد و گویی در شرایط قبل از ۹ اسفندماه ۱۴۰۴ و تجاوز به کشورمان سیر می‌کند. باید اتخاذ آرایش جنگی را در بخش های مختلف حکمرانی اقتصادی کشورمان دید. موضوعی که به چابک‌سازی توانمندی ها و بسیج آن‌ها در خدمت منافع ملی کشورمان ختم خواهد شد. 

حکمرانی اقتصادی ایران با فعال سازی تمامی ظرفیت ها، بایستی چشم اندازهای روشنی را از منظر اقتصادی پیش روی مردم کشورمان قرار دهد. در واقع مردم ایران باید این ادراک را داشته باشند که وضعیت دشوار فعلی ادامه‌دار نخواهد بود و با توجه به پیروزی ایران در جنگ رمضان و البته تسلط کامل کشورمان بر تنگه هرمز و کسب درآمد از این طریق (در کنار سایر منابع درآمدی)، شرایط بسیار بهتری پیش روی مردم ایران است. 

به بیان ساده تر، هم از منظر سیاسی، هم اقتصادی و هم راهبردی، آینده متعلق به مردم ایران است. تبیین این موضوع برای مردم ایران می تواند در تقویت قدرت ملی کشورمان در شرایط کنونی بسیار مؤثر باشد.